Metodologia językoznawstwa diachronicznego

Metodologia językoznawstwa diachronicznego

Cena: 21.00 zł 10.00 zł
Autor: Perlin Jacek

Wydanie: Warszawa 2004
Ilość stron: 342
Rozmiar: 165x235 [mm]
ISBN: 83-89899-02-7
Dostępność: W magazynie

Przedmiotem zainteresowania językoznawstwa diachronicznego są zmiany w języku na wszystkich jego poziomach i we wszystkich jego podsystemach. Zmiany takie zachodzą zawsze i w każdym języku naturalnym, różne jest tylko ich tempo. Istotne jest podejście do materiału językowego od strony dynamicznej: widzenie nie stanu, ale ruchu, przekształcenia. Językoznawca diachronista moze badać zmiany fonetyczne, fonologiczne, prozodyczne, morfologiczne, składniowe, stylistyczne, socjolingwistyczne, pragmatyczne, etykiety językowej.
Książka omawia wszystkie najważniejsze zagadnienia metodologiczne diachronii, ilustrując je przukładami pochodzącymi z różnych genetycznie i typologicznie języków. Przeznaczona dla językoznawców i studentów, zajmie również wszystkich interesujących się lingwistyką.

Warszawa 2004, wyd. I

Wprowadzenie, czyli czym jest diachronia

Część I. Rys historyczny

Część II. Niektóre zagadnienia szczegółowe
Rozdział 1. Pochodzenie, pokrewieństwo, powinowactwo i podobieństwo języków
Rozdział 2. Rekonstrukcja prajęzyka i starszych faz języka
Rozdział 3. Zmiany fonematyczne jakościowe i ilościowe 
Rozdział 4. Zmiany morfologiczne, składniowe i semantyczne
Rozdział 5. Z zagadnień interferencji międzyjęzykowych
Rozdział 6. Polityka językowa, czyli sposoby wpływania na język
Rozdział 7. Z zagadnień etymologii
Rozdział 8. Zastosowanie diachronii w badaniach historycznych

Słowniczek terminologii diachronicznej

Bibliografia

(…)Przedmiotem zainteresowania diachronii są zmiany w języku na wszystkich jego poziomach i we wszystkich jego podsystemach. A zatem językoznawca diachronista może badać zmiany fonetyczne, fonologiczne, prozodyczne, morfologiczne, składniowe, stylistyczne, socjolingwistyczne, pragmatyczne, etykiety językowej. Istotne jest podejście do materiału językowego od strony dynamicznej, widzenie nie stanu, ale ruchu, transformacji, przekształcenia. Granica między synchronią (czyli opisem stanu) a diachronią (opisem transformacji) może być w niektórych ujęciach płynna i zamazana. Istnieje wiele pojęć, które występują – w zasadzie w tym samym znaczeniu – zarówno w ujęciu synchronicznym, jak i diachronicznym.(…)
A zatem diachroniczne podejście do analizy faktów językowych, mimo występującej niekiedy nieostrości terminu, jest na ogół intuicyjnie oczywiste i nie stwarza badaczom poważniejszych kłopotów. Zarazem zmiany w języku występowały i występować będą zawsze, jako że fakt ich istnienia przyjmowany jest jako powszechnie obowiązujące prawo, w związku z czym diachronia do kresu istnienia językoznawstwa będzie mieć nowe materiały do badań i analizy.

Fragment „Wprowadzenia”

Napisz opinię

Imię i nazwisko:


Opinia: Uwaga: HTML nie jest interpretowany!

Ocena: Zła           Dobra

Wpisz kod w polu poniżej:



Projekt B2B współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.
Wartość projektu: 999 600,00 PLN
Udział Unii Europejskiej: 694 762,00 PLN