Literatura koreańska XX wieku
Autor: Ogarek-Czoj Halina

Wydanie: Warszawa 2007
Ilość stron: 275
Rozmiar: 145x205 [mm]
ISBN: 978-83-89899-49-1
Dostępność: W magazynie

Książka ukazuje się w serii Literatury orientalne i jest kontynuacją Klasycznej literatury koreańskiej. Obejmuje okres XX wieku, kiedy od nowa tworzył się - w opozycji do starej literatury - i język literacki, i nowe prądy w piśmiennictwie koreańskim.

Warszawa 2007

Przedmowa

Wstęp

Literatura cesarstwa Tehan (1897-1910)
Czhangga. Patriotyczne pieśni masowe
Sinczhesi. Poezja nowego typu
Sin sosol. Nowe powieści
Sinphagyk. Sztuki "nowej szkoły"

Literatura okresu okupacji japońskiej (1919-1945)
Refleksja o literaturze w początkowym okresie nowożytnego piśmiennictwa koreańskiego
Grupy i czasopisma literackie lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku
Stowarzyszenia twórcze. Dominujące prądy i kierunki literackie
Poezja. Największe indywidualności
Najwybitniejsi prozaicy
Dramat. Początki ruchu nowego teatru. Rozwuj singyk

Literatura lat 1945-1953. Starcie dwu ideologii

Literatura Republiki Korei w drugiej połowie XX wieku
Proza
Poezja
Teatr

Literatura Korei Północnej w drugiej połowie XX wieku
Poezja i proza
Teatr i dramaturgia

Uwagi końcowe

Podstawowa bibliografia w językach angielskim, rosyjskim, czeskim

Bibliografia w języku polskim (wybór)

Przekłady (wybór)

Wykaz nazw, nazwisk, tytułów utworów literackich w zapisie koreańskim

Koreańscy poeci i prozaicy w pierwszej połowie XX wieku przejęli z Zachodu niemal wszystkie rozwijające się tam kierunki i prądy literackie, a wiec romantyzm, realizm, naturalizm, symbolizm, dekadentyzm i modernizm. Jednak to, co na Zachodzie rozwijało się przez wiele, wiele lat, w Korei pojawiło się niemal równocześnie. Wzorowano się na utworach pisarzy Zachodu, które docierały do Korei najpierw w przekładach na chiński, później na japoński, a wreszcie w oryginale. Oczywiście warunki społeczne, w których pojawiły się te prądy literackie w Korei, różniły się zasadniczo od tych, w jakich rozwinęły się one w Europie. Musiało wpłynąć to na zmianę ich charakteru i dalszą ewolucję. Z reguły młodzi pisarze i poeci tworzyli koła literackie i wydawali czasopisma, na ogół miesięczniki, w których publikowali swe utwory. Jedni byli wierni raz obranemu kierunkowi, inni ewoluowali na przykład od romantyzmu czy naturalizmu do realizmu. Już od początku lat dwudziestych XX wieku zaczyna się też wyraźnie zaznaczać podział na zwolenników "czystej" sztuki i literatury i na zwolenników literatury zaangażowanej, nazywanej często proletariacką. Większość grup i kół literackich miała bardzo krótki żywot, gdy brakowało środków na publikacje, rozpadały się i powstawały nowe. Kilka stowarzyszeń działało jednak dłużej i zdołało utrzymać przez kilka lat określone struktury organizacyjne.

Fragment rozdziału "Stowarzyszenia twórcze. Dominujące kierunki i prądy literackie"

Napisz opinię

Imię i nazwisko:


Opinia: Uwaga: HTML nie jest interpretowany!

Ocena: Zła           Dobra

Wpisz kod w polu poniżej:



Projekt B2B współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.
Wartość projektu: 999 600,00 PLN
Udział Unii Europejskiej: 694 762,00 PLN