Życie codzienne w Delhi
Autor: Skakuj-Puri Maria

Wydanie: Warszawa 2011
Ilość stron: 483
Rozmiar: 130x205 [mm]
ISBN: 978-83-61203-56-8
Dostępność: W magazynie

Książka stanowi doskonałe, bogato ilustrowane fotografiami wprowadzenie do historii, topografii i kultury współczesnego Delhi. Opowiada o najróżniejszych aspektach życia codziennego jego mieszkańców i problemach, z którymi się borykają. Autorka, znająca Delhi od podszewki, kreśli fascynującą panoramę jego różnorodności społecznej, wyznaniowej i obyczajowej, starając się pokazać, jak wszechobecność wielu religii wpływa na charakter miasta i światopogląd delhijczyków. Barwny język, w którym pobrzmiewają osobiste nuty, sprawia, że "Życie codzienne w Delhi" to lektura, od której trudno się oderwać. 

Maria Skakuj-Puri (ur. 1955) jest absolwentką indologii na Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego i islamistyki na Wydziale Islamistyki uniwersytetu Dźami’a Millija Islamija w New Delhi. Jej zainteresowania naukowe obejmują religie Indii, a także współczesną literaturę indyjską. Od ponad dwudziestu lat mieszka w Delhi. 

 

 

Zamiast Wstępu

Miasto

Położenie geograficzne 

Rzeka

Klimat

Dojazd do Delhi

Współczesne Delhi w perspektywie historycznej

Indraprastha

Suradź Kuńdź i Lal Kot

Siri

Tughlakabad

Dźahanpanah

Firozabad

Purana Kila

Śahdźahanabad

Nowe Delhi

Walka o ochronę dziedzictwa narodowego

Współczesne Delhi

Rozwój przestrzenny miasta po uzyskaniu niepodległości

Miejskie wioski

Najnowsze wyzwanie – igrzyska sportowe 2010

Administracja stolicy

Delhi jako ośrodek władz centralnych

Rola policji

Sprzątanie miasta

Orientacja w mieście

Ruch drogowy

Komunikacja miejska

Tereny zielone

Pomniki i miejsca pamięci

Ulica

 

Mieszkańcy 

Ewidencja ludności 

Ludność stała i napływowa

Bezdomni

Wieża Babel

Analfabetyzm

Edukacja

Przedszkole i szkoła

Szkolnictwo wyższe 

Kształcenie zawodowe

Zatrudnienie

Bezrobotni

Margines społeczny

Mieszkanie

Opieka zdrowotna

Opieka społeczna nad osobami starszymi i upośledzonymi

Kobieta

Dziewczynka 

Planowanie rodziny i regulacja urodzin

 

Mozaika religijna

Hinduizm i hindusi

Rozwój hinduizmu

Świątynie hinduskie

Delhi jako centrum zinstytucjonalizowanego hinduizmu

O pewnych hinduskich symbolach

Jak się witają wyznawcy różnych religii

Hinduskie imiona i nazwiska

Sikhizm i jego wyznawcy

Świątynie sikhijskie

Historyczne gurudwary Delhi

Delhijscy sikhowie dzisiaj

Islam i muzułmanie

Niektóre historyczne meczety Delhi

Współczesne meczety

Obiekty sufickie

Idgah

Dźinizm i jego wyznawcy

Świątynie dźinijskie

Buddyzm i jego wyznawcy

Chrześcijanie

Wyznawcy judaizmu

Parsowie, wyznawcy zoroastryzmu

Bahaici

 

Na co dzień i od święta

Cykl roczny

Święta

Święta hinduskie

Lohri

Makar Sankranti

Mohaśiwratri

Holi

Ram Nawami

Bajsakhi

Raksza Bandhan albo Rakhi

Dźanam Pudźa 

Daśahra

Karwa Ćauth

Diwali

Ćhath

Święta sikhijskie

Urodziny Guru Nanaka

Rocznica męczeństwa Guru Tegh Bahadura i syna Gobinda Singha oraz urodziny Gobinda Singha

Hola Muhalla i Bajsakhi mela

Diwali i Bandi Ćhor Diwas

Święta muzułmańskie

Muharram

Milad ul-Nabi

Śab-i Barat

Ramadan

Id ul-Fitr

Id ul-Zuha albo Bakr Id

Urs

Inne święta

Budda Dźajanti

Mahawir Dźajanti

Święta chrześcijańskie

Nowy Rok

Dzień wolny od pracy

Cykl dzienny

Od urodzin do śmierci

Rodzina 

Narodziny

Ślub i małżeństwo

Rozwód

Wdowieństwo

Stosunki pozamałżeńskie

Antykoncepcja, aborcja i dzieci porzucone

Etapy życia według tradycji hinduistycznej 

Starość

Śmierć

Różności

Jak się ubierają Indusi

Symbolika kolorów

Tylko dla pań

 

Kultura i rozrywka

Jak rozumieć kulturę indyjską?

O kulturze i rozrywce

Kultura wysoka i jej instytucje

Książki

Kultura popularna

Kino

Prasa

Internet

Rozrywki sfer wyższych

Rozrywki klas średnich

Jak spędzają czas klasy niższe

Jak się bawi młodzież

Miasto jako centrum kultury i rozrywki

Kluby w stylu angielskim

Wyjazdy

Sport

Jedzenie poza domem

 

Co utrudnia życie w Delhi

Woda

Elektryczność

Dojazdy

Ruch na ulicach

Korki

Demonstracje

Strajki

Degradacja środowiska naturalnego

Przestępczość

Przemoc

Terroryzm

Korupcja

Urzędy i urzędnicy

Dziwne zachowanie

Na zakończenie

 

 

 

 

 

 

 

 

MOZAIKA RELIGIJNA

Delhi jest aglomeracją skupiającą przedstawicieli wszystkich religii wyznawanych w Indiach. Przeważają wyznawcy hinduizmu. Z mniejszości religijnych najliczniejsi są muzułmanie. Po nich plasują się sikhowie, buddyści, dźiniści, chrześcijanie, parsowie, bahaici i żydzi. Wszystkie grupy religijne obchodzą swoje święta, utrzymują własne przybytki religijne, wydają publikacje, nadają programy telewizyjne. Wolność religijną gwarantuje konstytucja, która określa Indie jako państwo świeckie.

Nie znaczy to jednak wcale, że ideały zawarte w konstytucji automatycznie przekładają się na budowę idealnej, świeckiej rzeczywistości. W Indiach (i w Delhi) stosunkowo często dochodzi do napięcia między poszczególnymi wspólnotami wyznaniowymi czy wręcz zamieszek na tle religijnym. Wprawdzie konstytucja i oparte na niej prawo zapewniają wolność religijną i równość wszystkich obywateli bez względu na płeć, pochodzenie społeczne czy wyznanie, jednakże wcielenie prawa w życie jest po cichu i w dużym stopniu bojkotowane przez władzę wykonawczą, zwłaszcza na niższych szczeblach administracji. Często widać wyraźny brak motywacji do zapobiegania konfliktom religijnym, co praktycznie ogranicza wolność religijną zagwarantowaną w konstytucji. Bywa, że miejscowa administracja i policja wręcz podburzają jedne grupy religijne przeciwko drugim. Pracownicy państwowi rzadko zachowują neutralność, a regułą jest solidaryzowanie się ze współwyznawcami.

Ponadto statystyczny podział ludności według przynależności religijnej naturalnie znajduje swoje odbicie w statystycznym podziale religijnym pracowników zatrudnionych w instytucjach rządowych (i prywatnych) – w rezultacie przeważa orientacja prohinduska. Wyznawcy hinduizmu, będąc większością, próbują coraz natarczywiej narzucić całemu społeczeństwu własną wizję rzeczywistości. Najbardziej widoczne było to w okresie po roku 1998, gdy do władzy w centrum doszła Indyjska Partia Ludowa (BJP). Zmieniono wówczas nawet podręczniki historii w szkołach, tak by odzwierciedlały hinduskie widzenie przeszłości i kształtowały prohinduskie postawy patriotyczne. Wprawdzie w wyniku wyborów powszechnych w 2004 roku, w ogólno indyjskim parlamencie większość uzyskała Partia Kongresowa (jeszcze raz zmieniono dzieciom podręczniki), Indyjska Partia Ludowa nadal sprawuje rządy w wielu stanach i ma duże poparcie na terenie całych Indii.

Najczęściej dochodzi do starć między wyznawcami hinduizmu i islamu, ale nie tylko. W roku 1984 miał miejsce w Delhi jeden z największych pogromów religijnych, którego ofiarami byli sikhowie. Po przeciwnej stronie stali hindusi. Muzułmanie trzymali się z boku, chociaż pomagali atakowanym sąsiadom-sikhom. W ciągu trzech dni według oficjalnych danych zginęło ponad 2700 (nieoficjalnie: 4800) osób wyznania sikhijskiego. Hasłem wywoławczym stało się zabójstwo premier Indiry Gandhi, którego dokonali żołnierze ochrony na służbie w jej rezydencji. Ponieważ byli to sikhowie zbulwersowani zbezczeszczeniem przez wojsko najświętszej świątyni sikhijskiej w Amritsarze, do którego doszło parę miesięcy wcześniej na wyraźny rozkaz pani premier, rząd i administracja państwowa udzieliły cichego przyzwolenia na pogrom sikhów, i na parę dni przymknęły oczy na to, co się działo w mieście.

Ponadto utrzymuje się stały stan napięcia między hindusami i chrześcijanami, zwłaszcza na terenach plemiennych, gdzie działają chrześcijańscy misjonarze. Czasami dochodzi do bezczeszczenia kościołów i domów modlitwy oraz ataków na misjonarzy. Odbija się to echem również w stolicy, chociaż animozje te nie przybierają tu tak drastycznych form jak na prowincji.

Najczęściej jest to po prostu ostra wymiana słów czy dyskusja w mediach. Nie kwestionuje się na ogół roli, jaką organizacje chrześcijańskie odgrywają na niwie społecznej. Dużym szacunkiem cieszą się siostry z zakonu Misionaries of Charity założonego przez matkę Teresę z Kalkuty, które prowadzą sierocińce oraz domy opieki dla osób starszych i chorych, pomagają niezamężnym kobietom w ciąży i działają wśród najbiedniejszych. Ich praca jest doceniana zarówno przez społeczeństwo, jak i rząd. W czasie zamieszek antysikhijskich w 1984 roku rząd zwrócił się o pomoc do matki Teresy, która przybyła z Kalkuty na wieść o pogromie. Zakon Sióstr Miłosierdzia był jedną z instytucji zaangażowanych w udzielanie wsparcia sikhom zgrupowanym w obozach dla uchodźców. Siostry wspomagały zwłaszcza osierocone dzieci i owdowiałe czy zgwałcone kobiety, które często straciły w pogromie i dom, i wszystkich męskich członków rodziny. Sytuacja była tak tragiczna, że większość ocalałych sikhów z najniższych warstw społecznych przesiedlono ze zdewastowanych osiedli leżących na wschodnim brzegu rzeki do specjalnie wybudowanych dla nich lokali w zachodnim Delhi. Podyktowane to było m.in. względami praktycznymi – chodziło o stworzenie szansy na nowe życie owdowiałym kobietom, a także o uchronienie ich przed zakusami sąsiadów, spośród których wielu przyczyniło się aktywnie do śmierci ich ojców, mężów, braci i synów.

 

Napisz opinię

Imię i nazwisko:


Opinia: Uwaga: HTML nie jest interpretowany!

Ocena: Zła           Dobra

Wpisz kod w polu poniżej:



Projekt B2B współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.
Wartość projektu: 999 600,00 PLN
Udział Unii Europejskiej: 694 762,00 PLN